بتن مورد استفاده و ویژگی‌های آن

با توجه به شرایط بتن‌ریزی در ستون‌های CFT استفاده از بتن‌های معمولی نمی‌تواند کیفیت مطلوبی حاصل کند. برای بتن‌ریزی در این ستون‌ها معمولاً بتن‌ریزی با سقوط همراه است و می‌تواند باعث بروز مشکلاتی مانند، جداشدگی در بتن، عدم همگن بودن بتن، محبوس شدن هوا در مقطع و انسداد بتن در طولی از ارتفاع ستون و ... شود. به دلیل حساسیت بالا در دست‌یابی به کیفیتی مناسب و عدم دسترسی به بتن پس از بتن‌ریزی در این ستون‌ها، لازم است از بتن‌های خاصی نظیر بتن خودتراکم (SCC) یا بتن خودتنش (SSC) یا ترکیبی از هر دو استفاده شود. در طرح اختلاط این نوع بتن‌ها در مقایسه با بتن معمولی از سنگ‌دانه‌های ریزتری استفاده می‌شود.

SCC مخفف Self-Compacting Concrete یا Self-Consolidating Concrete است. ماهیت جاری بودن بتن‌های خودتراکم سبب می‌شود تا بتوان در شرایط تراکم میلگردگذاری و بدون نیاز به ویبره‌کردن به کیفیت مناسبی از بتن‌ریزی دست یافت. بتن خودتراکم براحتی امکان پر نمودن فضای قالب‌بندی‌های پیچیده، بدون دسترسی برای ویبراتور را دارد. همچنین ساختار داخلی بتن به دلیل ویبره‌نمودن آسیب نمی‌بیند.

تفاوت اسلامپ و جریان اسلامپ در بتن متداول و بتن خودتراکم

تفاوت اصلی بتن معمولی و بتن خودتراکم در اسلامپ آن‌ها است. در بتن خودتراکم به جای اسلامپ از جریان اسلامپ استفاده می‌شود. شکل زیر این تفاوت را نشان می‌دهد. به‌طور معمول جریان اسلامپ برای توصیف جریان‌پذیری بتن خودتراکم استفاده می‌شود اما برای توصیف کامل مشخصات جریان، حداقل دو پارامتر دیگر یعنی: تنش تسلیم،  ، و ویسکوزیته پلاستیک،  ، لازم هستند. این خواص جزو خواص رئولوژیکی بتن به شمار می‌روند. تنش تسلیم نشان دهنده فاصله‌ای است که بتن می‌تواند جاری شود. به عبارت دیگر این مشخصه رابطه نزدیکی با جریان اسلامپ دارد. ویسکوزیته پلاستیک چسبندگی بتن را نشان می‌دهد. ویسکوزیته بالا به معنی سرعت کم جاری شدن بتن است. 

تفاوت اسلامپ و جریان اسلامپ

چگونگی توزیع سنگدانه‌ها در بتن معمولی

 

نحوه توزیع سنگدانه‌ها در بتن خودتراکم

 

مصالح با مشخصات جریان دارای خصوصیات تنش تسلیم و ویسکوزیته پلاستیک به عنوان مصالح بین‌گام (Bingham Materials) نامیده می‌شود. اهمیت دو پارامتر در شکل زیر نشان داده شده است.

 
روش‌های آزمایش برای تعیین مشخصات بتن خودتراکم (ACI 237R-07)

آزمایش‌های لازم به‌منظور کنترل و دست‌یابی به خواص مکانیکی و همچنین رئولوژی بتن‌های پرمقاومت و خودتراکم به شرح زیر است:

آزمایش جریان اسلامپ برای تعیین روانی و کارایی بتن و آزمایش T50 به‌منظور کنترل ویسکوزیته و نرخ جریان مخلوط
آزمایش جریان اسلامپ برای تعیین روانی و کارایی بتن و آزمایش T50 به‌منظور کنترل ویسکوزیته و نرخ جریان مخلوط
آزمایش جعبه L به‌منظور کنترل قابلیت عبور بتن
آزمایش جعبه L به‌منظور کنترل قابلیت عبور بتن
آزمایش جعبه U به‌منظور ارزیابی قابلیت عبور بتن
آزمایش جعبه U به‌منظور ارزیابی قابلیت عبور بتن

آزمایش جریان اسلامپ برای تعیین روانی و کارایی بتن و آزمایش T50 به‌منظور کنترل ویسکوزیته و نرخ جریان مخلوط
آزمایش حلقه J به‌منظور بررسی قابلیت عبور، میزان آب‌انداختگی و یا جداشدگی احتمالی بتن
آزمایش قیف V و Orimet به‌منظور بررسی حفظ کیفیت و پایداری بتن هنگام پرتاب در داخل ستون
آزمایش قیف V و Orimet به‌منظور بررسی حفظ کیفیت و پایداری بتن هنگام پرتاب در داخل ستون

همچنین برای بررسی خصوصیات مکانیکی بتن اجرا شده و دوام بتن مورد نظر، آزمایش‌های زیر انجام می‌شود:

  • آزمایش مقاومت فشاری در سنین مختلف (۳، ۷، ۲۸، ۴۲، ۵۸ و ۹۰ روز).
  • آزمایش مقاومت پیوستگی بین بتن سخت‌شده و جداره فولادی.
  • آزمایش فراصوتی به‌منظور تعیین میزان تخلخل و ترک‌های داخلی و ارزیابی دوام بتن سخت‌شده.
  • مغزه‌گیری از بتن اجرا شده در صورت نیاز.

اثرات طرح اختلاط


تمامی حقوق این وب‌سایت محفوظ و در اختیار شرکت مقاوم المان‌ سازان می‌باشد.